Spektakelweekend Mariënvelde, 15 & 16 Augustus 2009

In het laatste weekend van de bouwvak vond in Mariënvelde aan de Zanddijk weer de langzamerhand traditionele Spektakelweekend plaats. Wat 14 jaar geleden door de Motorclub begon met een  combinerace, is onderhand uitgegroeid tot een groot gebeuren met brommercross, combines, bangers, trekkerbrekken en alebussendrekrace. Om alles rond te zetten is in de maanden hiervoor al het nodige werk verzet.

Vanaf 12 Augustus zou dit ook voor het oog zichtbaar worden. Er wordt dan begonnen met het opzetten van de grote tent. De avond ervoor was de baan al door middel van een frees uitgezet. Op de Woensdag waren er zoveel vrijwilligers, dat het werk gepland op de Donderdag er ook al bij werd gedaan. Van het opbouwschema is dan ook al heel gauw een papieren propje van gemaakt. Dondermiddag was het meeste werk al klaar, behalve voor de Drekracers, de brommercrossclub uit Harreveld die de baan aan het uitzetten waren.

Zij hadden dit jaar hun tenten en caravans achter de feesttent neer gezet, zodat ze tot dat het donker werd aan het werk zouden kunnen gaan. Maar volgens mij was het vooral omdat ze dan op tijd aan het bier konden gaan. Maar ze konden dan ook een oogje in het zeil houden, hoewel ik mij afvraag of ze überhaupt nog wel wakker zouden worden, als er zich een onverlaat op het terrein zou bevinden. Na de nodige biertjes is het eerder “onder zeil”.

Op de Vrijdagavond was er een barbecue-avond voor de vrijwilligers en de posterplakkers. Met Henk achter de barbecue was het hard aanpoten en kluiven om het vlees niet koud te laten worden. De biertjes gingen er ook wel in en het werd een hele gezellige avond. Het begin was er.

Op Zaterdag 15 Augustus werd er om 12 uur gestart met een 6 uurs brommercross, nadat ze allemaal aan een technische keuring onderhevig waren geweest.

 Maar liefst 105 teams hadden zich ingeschreven hiervoor, zodat het op het 1600 meter lange circuit een wirwar aan brommers was. Door de droge omstandigheden en de harde wind, was het niet alleen van ver af te horen, maar ook te zien. Het was een grote stofwolk die zich vanaf het terrein richting Mariënvelde begaf. Halverwege de race werd er een uur pauze gehouden, wat velen niet erg vonden, want door de hoge temperatuur was de race slopend voor zowel rijder als machine.

En dat was aan het einde van de race wel te zien, want minder dan de helft haalde de finish. Naderhand was er de prijsuitreiking in de feesttent met aansluitend het Dors(t)feest. De bands No issue en Side walk Sally hadden de stemming er al snel in bij de 700 aanwezige bezoekers. Volgend jaar kan de tent wel een stukje kleiner, want vanwege het rookverbod in de tent, stond de helft van de bezoekers buiten de tent. Maar daar was het weer ook debet aan.

Zondag morgen was het een enorme bedrijvigheid op en rond het terrein. Alles moest klaar gezet worden voor de aanvang van het gebeuren. Om 11.00 uur werd er gestart met de remmentest voor de combines. De veiligheid staat voorop en vooral bij deze grote en zware machines is het van belang dat ze behalve hard rijden, ook snel stil kunnen staan. Daarna waren de Bangers aan de beurt. Normaal houden ze hun races op het asfalt, maar voor Mariënvelde maken ze een uitzondering.

Bij de Bangercross wil als eerste finishen niet zeggen dat je automatisch ook als eerste eindigt. Ze verdienen ook punten door zo spectaculair mogelijk bij een ander in te rijden. Degene die er als laatste inrijd, krijgt de punten van zijn voorganger. Dit zorgde ervoor dat de afslepers bijna alle auto’s naar het rennerskwartier moesten slepen, waarna de slijptollen en voorhamers voor de dag werden gehaald, om de auto voor de volgende race weer aan het rijden te hebben. Helaas waren de baanomstandigheden wegens de droogte er de oorzaak van dat de snelheid bij de bangers en de combines niet zo hoog lag.

Bij de combines werd er in 2 klassen gestart : de standaard klasse waarvan zoveel mogelijk origineel moet blijven en de vrije klasse, waarin men vrij is in motorkeuze. Maar de aandrijving moet blijven gebeuren met V-snaren en poelies.

En dat ze hard kunnen was in Mariënvelde wel te zien, met als gevolg dat er nogal eens met de rode vlag gezwaaid moesten worden, omdat er weer een combine op zijn kant lag.

Toen de punten verdeeld waren, bleek dat Rene Krabbenborg uit Harreveld bij de standaardklasse de maximale score had gehaald en met de grootste beker naar huis kon, terwijl de andere favoriet Sjoerd Wieggers uit Aalten nog steeds last had van een pechduivel, met als gevolg 2 klapbanden.

Er was ook een combinerace alleen voor de dames en ik moet je eerlijk toegeven: Ze zijn niet bang om het gaspedaal diep in te drukken. De grootste angst hadden de eigenaars van de combine wel, bang dat de dames hem zouden afrijden tot schroot.

Het trekkerbrekken was dit jaar voor de tweede maal. Het principe is heel simpel: Men neme een trekker, een touw van 5 meter en een skippybal, waarna je met een Le Mans start 50 meter moet skippiën, vervolgens de bal vast maakt aan het touw en dan proberen de bal er bij een ander af te rijden en zorgen dat de jouwe er aan blijft zitten. Dit zorgde voor veel lachwekkende momenten, sommige trekkers waren zo klein, dat ze niet eens over de skippybal konden rijden ,omdat de vooras te laag zat.  Vooral op het laatst toen er nog maar 1 trekker met een skippybal rond reed en de andere er allemaal als een zwerm vliegen er achteraan gingen was heel hilarisch. Eraan gingen trouwens ook alle skippyballen.

Het spektakelweekend werd weer afgesloten met de Alebussendrekrace. Een trekker zonder cabine met een alebus erachter en dan de anderen of in sommige gevallen het publiek proberen nat te spuiten. Na een aantal ronden is de baan zo modderig, dat trekker en alebus soms overdwars de bocht uit gaan, wat een mooi schouwspel geeft. Zelfs de presentatoren Dinand en August uit Toldijk, die op fantastische wijze het geheel aan elkaar praten, hadden zoiets nog nooit gezien. Alleen zou het mooier zijn wanneer ze hun alebusse iets origineler zouden uitdossen. Na de prijsuitreiking ging het feest verder in de tent met de muzikale ondersteuning van Black Out en Kiek now us en werd het weer heel gezellig. Op een gegeven moment vond iemand een verlengsnoer waarmee spontaan een competitie touwtje springen werd gestart. Normaal had wel gelijk met hun tekst: “As de drank is in de man, zit zien wiesheid in de fles”.

En dan de Maandag. Alles was in 3 dagen opgebouwd en nu was het de bedoeling dat binnen een dag alles weer spik en span zou zijn. Wanneer je ’s morgens op het terrein komt, zakt je de moed in eerste instantie in de schoenen. Maar vele handen maken licht werk. En er waren vele handen om te helpen. Elk jaar verbaas ik mij hierover, dat er godzijdank weer zo veel vrijwilligers zijn om ons van de “troep” te verlossen. Want het is niet het leukste werk, vooral als je met een knallende koppijn de bekertjes moet opruimen waarvan de inhoud mede de oorzaak van zijn dat je die knallende koppijn hebt. Gelukkig werkt dit heel ontnuchterend. Terwijl de meesten met het opruimen bezig waren, was Rob Domhof met een grote John Deere met kilverbord van Sturris bezig de baan weer een beetje vlak te krijgen. Hoewel het voor de meesten er op leek, dat hij vooral bezig was de tank leeg te rijden.

Om 16.02 uur was het werk af. Rob zou de dagen erna er nog wel een zware kluif aan hebben om de resterende mulle grond weer een beetje op plaats te krijgen. Als je de dikke zandlaag op de tent en op het terrein van Russelkamp zag, kun je wel nagaan dat hij niet alle gaten gevuld zou krijgen. Mooi dat er nog zulke mensen zijn, die graag met een echte trekker willen werken in hun vrije tijd ( het was er niet één waar men zich groen en geel aan ergert, maar een echte MF ).

’s Avonds waren alle vrijwilligers weer uitgenodigd voor een Chinese maaltijd, waarna het buiten op het terras verder ging. Wederom werd het weer tot de kleine uurtjes heel gezellig.

We kunnen terug kijken op een zeer geslaagd spektakelweekend, die zijn naam alle eer aan deed. Maar liefst 3800 mensen ( 800 meer dan vorig jaar ) gingen langs de kassa’s en hebben van het programma genoten. Ze kregen zeker waar voor hun geld. Volgend jaar komt er weer een Spektakelweekend en het is aan de motorclub dan de taak om het publiek dan weer een spektakelstuk voor te schotelen. En dat komt vast wel weer goed. De goede ideeën voor komend jaar zijn er al weer.